ผู้เขียน: Darumahome

เช้าวันที่ 31/5 กว่าจะได้นอนก็ตี 3 ห้องข้างๆดังมาก แต่ก็ไม่ได้ทำให้การตื่นเต้นของเราน้อยลง ตื่นมาเวลา 6.30 ใช้เวลาไปสนามบินประมาณ 50 นาที ถึงสนามบินเวลาประมาณ 8.00~

บัยบาย Eco Hotel! การเดินทางไปยังสนามบินจากสถานีนาโงย่าต้องใช้รถไฟสาย Meitesu

พอถึงสนามบินมาก่อนเวลา 1 ชั่วโมง นัดกับคุณนากาโมโต้ซึงไว้ตอน 9 โมง เลยหาอะไรกินมาได้ราเม็งอร่อยมาก และแพงมาก 555

รูปร้านไม่ใช่นะ สวยเลยถ่ายมา หุๆๆ เห็นด้านบนมีแต่ผัก แต่ด้านล่างนี้หมูแผ่นเยอะมาก อร่อยมาก!

เอาล่ะได้เวลา 8.45 เลยไปหาที่นั่งรอบริเวณแถว Information นากาโมโต้ซังมาเวลา 9 โมงพอดี เราเห็นเค้ากับกรงหมา เลยรีบวิ่งเข้าไปหาเพราะเค้ามองหาเราไม่เจอ ^^

ได้เจอแล้วววว หลังจากรอมานานแสนนาน หน้ามุ่ยมาก น่าสงสารคงอึดอัดและไม่อยากไป..

รู้สึกผิดเลย… นากาโมโต้ซังน่ารักมากทำเอกสามาอย่างดีในถุงลายน่ารักและของขวัญ อิๆ

พนักงานสนามบินชูบุดีมากเลย บริการช่วยอำนวยความสะดวกให้ พาไปตั้งแต่ออกตั๋ว ไปจนถึงโหลดหนูๆ

ได้เวลาไปแล้ว! รู้สึกเป็นเกียรติที่ทางนากาโมโต้ซังและอิโนะอุเอะซังได้ให้ความไว้วางใจมอบสุนัขเค้าให้แก่เรา ขอบคุณจากใจและจะดูแลให้ดีที่สุด

ตื่นเต้นมาก ไม่เคยเดินทางคนเดียวมานานแล้ว~ มันก็ดีนะได้ทำอะไรที่ไม่คิดมากแล้วตัดสินใจแล้วถอยกลับไม่ได้ ทำให้เรายิ่งตระหนักว่า “การทำตามสัญชาตญาณหรือความชอบส่วนบุคคลก็ดีเหมือนกันนะ” ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก พรุ่งนี้ไปถึงจะเป็นอย่างไรนะ~  

แต่ที่แน่ๆ มันคงจะดีมากเลยล่ะ 😇

ตอนอายุ 4 เดือน

ทำบ้านแม่ใหม่

 
เล่นกับมะขาม

เล่นกับหวาน

  ดูงานที่บ้าน  
เตรียมต้อนรับลูกๆตัวใหม่

 แต่ก็ดีนะ 😁ได้ทำทั้งเพื่อตัวเองและคนอื่นไปวนตัว  

เข็มสุดท้ายของริอ้อนจัง~! 11-5-15

มาดูการเติบโตของริอ้อนบ้างดีกว่าเปรียบเทียบการฉีดวัคซีนกัน!

เข็มแรกวันที่ 27/3/2015 อายุสองเดือน

เข็มที่ 2 28/4/2015 อายุ 3 เดือน เริ่มยืดละแหะ

เข็มที่ 3 วันนี้แล้ว!! 11/5/2015

ริอ้อนเกิดวันที่ 28 มกราคม 2558 (2015)

อายุประมาณ 3 อาทิตย์ (ตัวซ้าย) ดูจากขาหน้าขวาตัวกลางมีถุงเท้าริอ้อนไม่มี

อายุประมาณ 1 เดือน (ตัวกลาง)

รูปรวมจ้า

ครบรอบอายุ 28 ปี~ เป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนไปในทางที่ดี ขอให้เป็นแบบนี้ ตลอดไป~

ขอบคุณ แม่ หมิวและทุกๆคนที่มาอวยพร และขอให้พรต่างๆส่งกลับไปด้วยความรักและหวังดีต่อกันนะ

28 ปีที่ผ่านมา ทั้งลองผิดลองถูกทำผิดกับคนไว้หลายๆคน ต้องขอโทษทุกอย่างที่เคยทำไว้กับหลายๆคน และขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาในชีวิต ที่ทำให้เรารู้จักผิดชอบ ได้ประสบการณ์ดีๆ       และจะพยายามเป็นคนที่ดีขึ้นยิ่งๆขึ้นไป ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่เคยมีให้กัน เชื่อว่าทุกๆคนเข้ามาในชีวิตเราเพราะมันมีความหมาย ทำให้เราโตขึ้น พยายามเป็นคนที่ดีขึ้น และเข้มแข็งขึ้น

หลายๆเหตุการณ์ในชีวิตสอนให้รู้ว่าชีวิตมีขึ้นและมีลง ไม่นานหมอกเมฆที่ปกคลุมจะจางไป ไม่มีใครทำให้เรารู้สึกแย่ได้เท่ากับตัวเราเอง เพราะฉะนั้นถ้าคุณได้พบกับคนที่ไม่ดีกับคุณ คุณไม่ผิดที่จะรู้สึกแย่ แต่จะผิดถ้าคุณปล่อยให้คนไม่ดีทำให้คุณแย่ลงไป ปล่อยวางและเรียนรู้กับมันจะทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้นและจะขอบคุณทุกๆคน ทุกๆเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา

–ขอบคุณ–

หวานเกิดวันที่ 25 เม.ย. 2010 ตอนแรกอยากได้ไซสีคอปแต่เจอหวานตาฟ้า ตัวด๊อกแด๊กน่ารักก็เอาใจไปครอง

หวานเป็นไซตัวที่ 2 ที่เอามาเลี้ยง เลยค่อนข้างจะรู้นิสัยพอสมควร รู้ว่าควรฝึกแต่เล็ก หวานเป็นไซที่ ไม่ปีนกรง ไม่กัดของมั่วซั่ว ถ้าไม่ยกให้แต่แรกว่าอ่ะนี่ของแกนะ แต่จะกัดของเราตอนงอนไม่ได้พาออกไปเดิน แต่ถ้าบอกก่อนว่าไปธุระนะวันนี้ไม่ได้เดิน นางก็เข้าใจนะ จะไม่กัดของอะไรเลย เดินเล่นจะเดินข้างตัวตลอด ยกเว้นช่วงที่เราปล่อยสายยาวจะวิ่งซ้ายทีขวาทีเลยล่ะ

Happy Birth’s Day นะหวาน~

คุยกันแล้วคุยกันอีกว่า ไปกินข้าวกันก็พอนะคุณมึง ไม่ต้องซื้ออะไรให้กัน เพราะเกิดใกล้ๆกัน แต่นางก็เช่นเคย หาของมาให้ ขอบคุณม่ากๆ เป็นที่ปรึกษาให้กุมาตลอด อยู่เป็นเพื่อนตอนกุจีบสาว กุอกหักรักคุด กุต้องการความช่วยเหลือ กุต้องการระบาย และอีกล้านแปด กุขอบคุณมากๆ รวมถึงของขวัญชิ้นนี้ และที่ผ่านๆมา ขอบคุณจริงๆ ;b

ความหวังครั้งใหม่ของเรา…ต้องเรียกว่าตอนนี้ ต้องลบความคิดที่คนรอบๆข้างป้อนเข้ามาให้เราว่า เราทำได้! ไม่เคยเห็นคนที่ประสบความสำเร็จทางการงานที่ตัวเองรักคนไหนไม่เคยโดน ต้องอดทน นี่แค่ด่านแรก!

ความฝันในวัยเด็ก…อยากเป็นสัตวแพทย์ แต่เรียนไม่ได้เพราะเป็นภูมิแพ้ แค่โดนน้ำลายหมาที่แผลก็บวมฉึ่ง ขนหลุดก็จาม

แต่ก็ไม่ทำให้ชั้นหยุดเลี้ยงและรักมันได้เลย

ความฝันพอโตขึ้นหน่อย…อยากทำมูลนิธิสัตว์เหมือนพวก ASPCA( https://www.aspca.org/) แต่ตังไม่มีต้องหางบก่อน..

ความฝันต่อมาเรื่อยๆ…อยากพาหมาไปประกวดจัง คงจะภูมิใจในตัวเองไม่น้อย

จะพยายามไม่หลงทางอีก นี่คืองานอดิเรกที่รักที่พยายามทำให้เป็นงานประจำ และมีความสุขกับมันทุกๆวัน ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะทำอะไรให้ตัวเองเป็นสั่งที่ตัวเองไม่ชอบอีก